Zachowuje się on wówczas tak, jak gdyby dziwił się i przerażał tak samo jak dzieci. Jest to oczywiście pewna zdolność swoista. Wychowawca, który ją posiada, może ją wykorzystywać już to w celu wzmożenia kontaktu z dziećmi, już to w celu oddziaływania na nie w kierunku, który uzna za wychowawczo wskazany. Wychowawcze obcowanie starszego z dzieckiem musi być inne aniżeli obcowanie dziecka z dzieckiem. Musi ono być "cierpliwe" (w przeciwieństwie do łatwej drażliwości dziecka). Cierpliwość jest pewną swoistą właściwością temperamentalną, w drobnym tylko stopniu dającą się wyrobić pod wpływem wychowania. Są osoby, które obcowanie z dziećmi łatwo irytuje i gniewa, które nużą się, gdy dzieci dokuczają im ciągle i zasypują różnymi pytaniami i żądaniami. Są, przeciwnie, osoby, które w podobnej sytuacji okazują flegmatyczność, cierpliwość. Niewątpliwie przychylność, czy też nawet miłość do dziecka może owej cierpliwości pomagać, może nawet chwilami być jej namiastką, ale jej całkowicie nie zastąpi.

Podobne strony: Bukmacherzy internetowi Zumi Agencja celna Wady wychowawcy i nie tylko.